Met vrije valhoogte wordt bedoeld: de grootste afstand, loodrecht gemeten, tussen een duidelijk bedoeld steunpunt voor het lichaam en het daaronder gelegen oppervlak van de bodem of ander toesteldeel.

Over de maximale valhoogte bestaat een aantal misverstanden. Het is namelijk niet zo dat een kind niets kan gebeuren bij een val op een goed bodemmateriaal. Als een kind ongelukkig terecht komt kan het nog een flinke hersenschudding oplopen. Ook is een botbreuk, bijvoorbeeld een gebroken pols, niet uitgesloten.

Een groot deel van de norm EN 1177 is vooral gericht op het beperken of voorkomen van hoofdletsel. Vandaar dat de effectiviteit van het materiaal wordt bepaald aan de hand van het Head Injury Criterion, oftewel de HIC-waarde.

Tijdens de test wordt een proefhoofd (aluminium bol) met meetapparatuur erin van verschillende hoogtes los gelaten. Als acceptabele grenswaarde wordt een HIC- waarde van maximaal 1000 gehanteerd.

Ondanks de nadruk op hoofdletsel mag worden verwacht dat goede bodemmaterialen ook andere soorten letsel zullen verminderen; er wordt alleen niet specifiek op getest.

Afkomstig van: Het Keurmerkinstituut